در امر قانون گذاری و نظارت و همچنین قضاوت موضوع پایبندی به قوانین پایه همچون قانون اساسی بسیار اهمیت دارد. تا جایی که لزوم تشکیل دادگاه های قانون اساسی و مراکز مستقل بررسی قوانین ثانویه نسبت به اصول اولیه لازم و ضروری بنظر می رسد.
در کشور ما نیز برای این امر شورای نگهبان و همچنین رییس جمهور به عنوان حافظ قانون اساسی تعیین شده اند. اما چه امری باعث می گردد قانون گذار -مجلس به شکل طرح و یا دولت به صورت لایحه- قوانینی را پیشنهاد و یا تایید کند که به شکل واضح و مبرهن مخالف قانون اساسی باشد.
در برخی موارد جهل به قوانین اولیه و اساسی و در برخی موارد دیگر ضرورت فوق العاده. که در آن صورت موضوع به مجمع تشخیص مصلحت می رود. گرچه این مورد نیز می تواند از نظر حقوقی محل اشکال باشد.
نقض مداوم و پی در پی قانون اساسی به نام مصلحت هم مضرات بسیاری خواهد داشت. لذا واقعا در موارد بسیار مهم و سرنوشت ساز برای کشور و مردم باید از این حربه استفاده گردد.
با این توضیحات باید بررسی نمود که چرا مجلس ایران در دوره هفتم برای چندمین بار به طرح هایی رای می دهد که مشخصا بر خلاف قانون اساسی بوده و به باور بسیاری فاقد اهمیت فوق العاده است.
بحث همزمانی انتخابات مجلس و ریاست جمهوری و کاهش و یا افزایش دوره ی نمایندگی و ریاست دولت از آن جمله است. این طرح از آن مواردی قلمداد می گردد که می تواند جایگاه مجلس و روح حاکم بر آن را به چالش بکشد.
در حالتی که افزایش دوره ی نمایندگی منافع مشخصی هم برای نمایندگان در پی دارد اصرار به این امر با وجود مخالف دولت ، شورای نگهبان و حقوق دانان مستقل و بسیاری از جناح های سیاسی غیر قابل پذیرش است.
شاید به همین دلایل است که از مجلس هفتم -که نحوه ی تشکیلش اعتراضات بسیاری به همراه داشت- به عنوان یکی از ضعیف ترین مجالس ایران نام برده می شود.
در کشور ما نیز برای این امر شورای نگهبان و همچنین رییس جمهور به عنوان حافظ قانون اساسی تعیین شده اند. اما چه امری باعث می گردد قانون گذار -مجلس به شکل طرح و یا دولت به صورت لایحه- قوانینی را پیشنهاد و یا تایید کند که به شکل واضح و مبرهن مخالف قانون اساسی باشد.
در برخی موارد جهل به قوانین اولیه و اساسی و در برخی موارد دیگر ضرورت فوق العاده. که در آن صورت موضوع به مجمع تشخیص مصلحت می رود. گرچه این مورد نیز می تواند از نظر حقوقی محل اشکال باشد.
نقض مداوم و پی در پی قانون اساسی به نام مصلحت هم مضرات بسیاری خواهد داشت. لذا واقعا در موارد بسیار مهم و سرنوشت ساز برای کشور و مردم باید از این حربه استفاده گردد.
با این توضیحات باید بررسی نمود که چرا مجلس ایران در دوره هفتم برای چندمین بار به طرح هایی رای می دهد که مشخصا بر خلاف قانون اساسی بوده و به باور بسیاری فاقد اهمیت فوق العاده است.
بحث همزمانی انتخابات مجلس و ریاست جمهوری و کاهش و یا افزایش دوره ی نمایندگی و ریاست دولت از آن جمله است. این طرح از آن مواردی قلمداد می گردد که می تواند جایگاه مجلس و روح حاکم بر آن را به چالش بکشد.
در حالتی که افزایش دوره ی نمایندگی منافع مشخصی هم برای نمایندگان در پی دارد اصرار به این امر با وجود مخالف دولت ، شورای نگهبان و حقوق دانان مستقل و بسیاری از جناح های سیاسی غیر قابل پذیرش است.
شاید به همین دلایل است که از مجلس هفتم -که نحوه ی تشکیلش اعتراضات بسیاری به همراه داشت- به عنوان یکی از ضعیف ترین مجالس ایران نام برده می شود.
برچسب
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/381
نظرات
فعلا که دنیا هم به کامشان است اما زیاد طول نمی کشد!
رند || ۱۶:۲۴ دوشنبه ۳ اردیبهشتماه ۱۳۸۶در اینکه این مجلس بسیار ضعیفه هیچ شکی نیست. اما قانون اساسی هم در بسیاری از موارد گنگه و امکان برداشتها و تعابیر متفاوت از بسیاری از بندهای اون وجود داره.
شاید یه بازنگری کلی در قانون اساسی لازم باشه.
نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: