وقتی اصولگرایان مجلس هفتم را پس از رد صلاحیت های گسترده اصلاح طلبان تسخیر کردند ، شادمان به تقبیح عملکرد مجلس پیشین پرداختند و آنرا یکی از بدترین مجالس ایران نامیدند.
از سوی دیگر مدح و ستایش از مجلس هفتم تا جایی پیش رفت که برخی مدعی شدند نمایندگانش برگزیده و مورد تایید امام دوازدهم شیعیان هستند.
اما آنچه که در انتخابات مجلس هشتم گذشته رخ داد ، بیانگر نظر جامعه در مورد عملکرد این مجلس بود. مشارکت پایین شهروندان ، راه نیافتن اکثریت نمایندگان مجلس هفتم و حتی تغییرات قابل پیش بینی در هیات رییسه.
این واقعیات نشان داد حتی سرسخت ترین هواداران اصولگرایان نیز از وکیل الدوله ها و مجلسی که گوش به فرمان دولت باشد و کمترین نقشی را در نظارت و صیانت از حقوق شهروندان بازی نماید ، ناراضی هستند.
در این میان حداد عادل ، محمدرضا باهنر در بی اعتبار کردن این مجلس نقش ویژه ای ایفا نمودند. شاید به همین دلیل نیز روز گذشته فراکسِون اصولگرایان تصمیم گرفت لاریجانی را با 161 رای در برابر 50 رای حداد عادل به عنوان کاندیدای ریاست مجلس معرفی نماید.
این ناکامی رييس مجلس هفتم را می توان در ادامه ناکامی تعداد قابل توجهی از نمايندگان آن مجلس در کسب آرای لازم از شهروندان و اقنای وجدان عمومی جامعه در ارزیابی مثبت از عملکردشان قلمداد نمود.
شکست قابل پیش بینی عادل در اولین جلسه مجلس هشتم برای وي پیام ویژه ای در بر خواهد داشت. این احتمال -در صورت تبدیل شدن به واقعیت- می تواند به منزله حذف وی از صحنه رقابت ریاست جمهوری آینده نيز قلمداد گردد.
شايدعادل در این برهه به واقع قربانی گوش به فرمانی اش از احمدی نژاد شد. البته احمدی نژاد نیز در جریان اختلافات پیش آمده میان دولت و مجلس با رفتاری تحقیر آمیز ، رييس مجلس را بيش از پيش بی اعتبار نمود تا امکان حضور او در انتخابات ریاست جمهوری آینده را به حداقل برساند.
حال باید دید در بازی دوگانه میان لاریجانی و احمدی نژاد و همجنین لاریجانی و حداد عادل چه کسی برنده میدان رقابت خواهد بود. در این میان نیز نباید از نقش باهنر چشم پوشی نمود. بنظر می رسد او همچنان به عنوان متحد استراتژیک دولت نهم در مجلس هشتم فعال خواهد بود.
از سوی دیگر مدح و ستایش از مجلس هفتم تا جایی پیش رفت که برخی مدعی شدند نمایندگانش برگزیده و مورد تایید امام دوازدهم شیعیان هستند.
اما آنچه که در انتخابات مجلس هشتم گذشته رخ داد ، بیانگر نظر جامعه در مورد عملکرد این مجلس بود. مشارکت پایین شهروندان ، راه نیافتن اکثریت نمایندگان مجلس هفتم و حتی تغییرات قابل پیش بینی در هیات رییسه.
این واقعیات نشان داد حتی سرسخت ترین هواداران اصولگرایان نیز از وکیل الدوله ها و مجلسی که گوش به فرمان دولت باشد و کمترین نقشی را در نظارت و صیانت از حقوق شهروندان بازی نماید ، ناراضی هستند.
در این میان حداد عادل ، محمدرضا باهنر در بی اعتبار کردن این مجلس نقش ویژه ای ایفا نمودند. شاید به همین دلیل نیز روز گذشته فراکسِون اصولگرایان تصمیم گرفت لاریجانی را با 161 رای در برابر 50 رای حداد عادل به عنوان کاندیدای ریاست مجلس معرفی نماید.
این ناکامی رييس مجلس هفتم را می توان در ادامه ناکامی تعداد قابل توجهی از نمايندگان آن مجلس در کسب آرای لازم از شهروندان و اقنای وجدان عمومی جامعه در ارزیابی مثبت از عملکردشان قلمداد نمود.
شکست قابل پیش بینی عادل در اولین جلسه مجلس هشتم برای وي پیام ویژه ای در بر خواهد داشت. این احتمال -در صورت تبدیل شدن به واقعیت- می تواند به منزله حذف وی از صحنه رقابت ریاست جمهوری آینده نيز قلمداد گردد.
شايدعادل در این برهه به واقع قربانی گوش به فرمانی اش از احمدی نژاد شد. البته احمدی نژاد نیز در جریان اختلافات پیش آمده میان دولت و مجلس با رفتاری تحقیر آمیز ، رييس مجلس را بيش از پيش بی اعتبار نمود تا امکان حضور او در انتخابات ریاست جمهوری آینده را به حداقل برساند.
حال باید دید در بازی دوگانه میان لاریجانی و احمدی نژاد و همجنین لاریجانی و حداد عادل چه کسی برنده میدان رقابت خواهد بود. در این میان نیز نباید از نقش باهنر چشم پوشی نمود. بنظر می رسد او همچنان به عنوان متحد استراتژیک دولت نهم در مجلس هشتم فعال خواهد بود.
برچسب
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1491
نظرات
لاريجاني بسيار سياس است و بدتر از حداد عادل است. عادل خيلي بي عرضه بود و زير نقود احمدي نژاد.
رضا || ۰۵:۲۷ شنبه ۱۱ خردادماه ۱۳۸۷نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: