یکی از مهمترین انتقاداتی که از سید محمد خاتمی صورت می گیرد، کلی گویی او در عرصه طرح خواستها و هدف هاست. خاتمی همیشه خود را ملزم به دموکراسی و آزادی دانسته که البته آرا هم مقید به چهارچوب انقلاب و آرای امام نموده است.
اما بنظر می رسد حداقل در هشت سال اصلاحات حتی این آزادی و دموکراسی مقید نیز برآورده نشده و به علت عینی نبودن این خواسته ها نمی توان میزان موفقیت و یا عدم توفیق دولت اصلاحات را در این زمینه بررسی نمود.
شاید به همین علت است که نیروهای تحول خواه از کاندیداهای اصلاح طلب می خواهند به جای کلی گویی ، برنامه ای عملیاتی ارائه نمایند و مشخص کنند در زمینه های مختلف چه اهداف و چه چشم اندازهایی را در نظر دارند.
به عنوان مثال کاندیداهای اصلاح طلب می توانند در زمینه اقتصادی وعده کاهش دو درصدی بیکاری و یا چند درصدی تورم را بدهند و تحقق این وعده ها قابل بررسی است. بنظر می رسد در زمینه ی آزادی های سیاسی و فرهنگی نیز باید به همین صورت عمل گردد.
خاتمی و کروبی می توانند مشخص اعلام کنند که در زمینه بهبود حقوق بشر، حقوق اقوام و پیروان دیگر ادیان و مذاهب ، حقوق زنان و اصلاح قوانین تبعیض آمیز و تحدید کننده حقوق مدنی شهروندان چه برنامه ای دارند.
آیا معتقد به تغییر قانون مطبوعات و انتخابات برای حذف موارد تحدید کننده و نظارت های استصوابی هستند؟ آیا بریا برابر قضایی همه شهروندان ایران فارغ از دین آنها تلاش خواهند کرد و برنامه ای دارند؟ آیا حق زنان را برای تغییر قوانین تبعیض آمیز به رسمیت می شناسند؟
فعالان اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی می توانند مواردی را بر اساس اهمیت و اولویت تهیه کنند و از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری بخواهند که نظرشان را در مورد نمایندگی این خواستها اعلام کنند. حتی اگر این خواستها تحقق نیابد اما طرحشان از طرف اصلاح طلبان شرایط را برای پیگیری آنها بهبود خواهد بخشید.
اما بنظر می رسد حداقل در هشت سال اصلاحات حتی این آزادی و دموکراسی مقید نیز برآورده نشده و به علت عینی نبودن این خواسته ها نمی توان میزان موفقیت و یا عدم توفیق دولت اصلاحات را در این زمینه بررسی نمود.
شاید به همین علت است که نیروهای تحول خواه از کاندیداهای اصلاح طلب می خواهند به جای کلی گویی ، برنامه ای عملیاتی ارائه نمایند و مشخص کنند در زمینه های مختلف چه اهداف و چه چشم اندازهایی را در نظر دارند.
به عنوان مثال کاندیداهای اصلاح طلب می توانند در زمینه اقتصادی وعده کاهش دو درصدی بیکاری و یا چند درصدی تورم را بدهند و تحقق این وعده ها قابل بررسی است. بنظر می رسد در زمینه ی آزادی های سیاسی و فرهنگی نیز باید به همین صورت عمل گردد.
خاتمی و کروبی می توانند مشخص اعلام کنند که در زمینه بهبود حقوق بشر، حقوق اقوام و پیروان دیگر ادیان و مذاهب ، حقوق زنان و اصلاح قوانین تبعیض آمیز و تحدید کننده حقوق مدنی شهروندان چه برنامه ای دارند.
آیا معتقد به تغییر قانون مطبوعات و انتخابات برای حذف موارد تحدید کننده و نظارت های استصوابی هستند؟ آیا بریا برابر قضایی همه شهروندان ایران فارغ از دین آنها تلاش خواهند کرد و برنامه ای دارند؟ آیا حق زنان را برای تغییر قوانین تبعیض آمیز به رسمیت می شناسند؟
فعالان اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی می توانند مواردی را بر اساس اهمیت و اولویت تهیه کنند و از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری بخواهند که نظرشان را در مورد نمایندگی این خواستها اعلام کنند. حتی اگر این خواستها تحقق نیابد اما طرحشان از طرف اصلاح طلبان شرایط را برای پیگیری آنها بهبود خواهد بخشید.
برچسب
مطالب مرتبط
- کدام استراتژی ؛ سوال مشترک این روزها
- احمد جنتی و واهمه از براندازی نرم
- ترس و نفرت اقتدارگرایان از رئیس جمهور اصلاحات
- در جستجوی دورنمای جنبش سبز
- هراس حکومت از اصلاح طلبان و استراتژی اتحاد
- اعدام شدند تا ما عبرت بگیریم
- ترور مشکوک ؛ چه کسانی از خشونت سود می برند
- مرتضوی؛ عنصر "مسئله دار" دستگاه قضا به دولت می رود
- دیدار رهبران جنبش سبز؛ امید مردم، وحشت حاکمیت
- برای حنیف مزروعی که عشق را انتخاب کرد
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1614
نظرات
سیاستهای انتخاباتی حجاب:
http://hejab-diary.blogfa.com/post-22.aspx
سیاستهای انتخاباتی حجاب:
http://hejab-diary.blogfa.com/post-22.aspx
نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: