محمدعلی بزرگواری، یکی از نمایندگان اصولگرای مجلس در جلسه ی علنی روز یکشنبه مجلس در واکنش به سخنان بی سابقه دکتر زیبا کلام در برنامه زنده تلویزیونی «رو در رو» شبکه خبر می گوید:
«به کجا رسیدهایم که فردی "دلقک مانند" که به "زبل خان" معروف است به برنامه دعوت کنند تا با تحلیل ناصحیح، مخالفت نظام جمهوری اسلامی با آمریکا جهانخوار را به حساب ناکارآمدی مسوولان نظام بگذارد و در ادامه جنگ و دفاع مقدس را پس از فتح خرمشهر زیر سوال ببرد و در واقع امام و شهدا را محکوم کند و در برابر آن کسی نباشد که به اراجیف این فرد زشت کلام جواب قانع کنندهای بدهد.»
باید خوشحال بود که این نماینده با ادب، با دلایل قانع کننده و مستدل خود با سخنان -ببخشید اراجیف- دکتر زبل خان دلقک پاسخ دادند.
با این اوصاف دو مسئله واضح است. اول زیبا کلام نه فتح خرمشهر را زیر سوال برد نه امام و شهدا را محکوم کرد. سوال زیبا کلام روشن بود: اگر جنگ را آمریکا راه انداخت چرا بعد از فتح خرمشهر ادامه پیدا کرد؟
مسئله دوم به دلایل عصبانیت افراطی ها از این سخنان باز می گردد. عادت به 30 سال حرف زدن و استدلال کردن به شکل یک طرفه ، تحمل نظر مخالف را دشوار می کند. حالا اگر این سخنان شنونده نیز داشته باشد تحملش دشوارتر هم خواهد شد.
ادر طول همه این سالها از شبکه ها و برنامه های گوناگون تحلیل هایی به سود یک برداشت خاص ارائه شد، در همین حال حکومت معتقد است که اکثریت مطلق جامعه هم با آنها همراهند، تحمل شنیدن مجموعن 15 دقیقه نظری انتقادی، اینچنین دشوار است که لجام ادب و اخلاق گسسته شود و لوازم وهن مجلس فراهم گردد؟
سی سال یکجانبه گرایی در تحلیل مسائل و نشتیدن صدای مخالفان در رسانه ی ملی اینچنین حکمت را از استانداردهای حکومت دموکراتیک دور کرده است. باید سالها تمرین درست شنیدن و گفتن کنیم.
«به کجا رسیدهایم که فردی "دلقک مانند" که به "زبل خان" معروف است به برنامه دعوت کنند تا با تحلیل ناصحیح، مخالفت نظام جمهوری اسلامی با آمریکا جهانخوار را به حساب ناکارآمدی مسوولان نظام بگذارد و در ادامه جنگ و دفاع مقدس را پس از فتح خرمشهر زیر سوال ببرد و در واقع امام و شهدا را محکوم کند و در برابر آن کسی نباشد که به اراجیف این فرد زشت کلام جواب قانع کنندهای بدهد.»
باید خوشحال بود که این نماینده با ادب، با دلایل قانع کننده و مستدل خود با سخنان -ببخشید اراجیف- دکتر زبل خان دلقک پاسخ دادند.
با این اوصاف دو مسئله واضح است. اول زیبا کلام نه فتح خرمشهر را زیر سوال برد نه امام و شهدا را محکوم کرد. سوال زیبا کلام روشن بود: اگر جنگ را آمریکا راه انداخت چرا بعد از فتح خرمشهر ادامه پیدا کرد؟
مسئله دوم به دلایل عصبانیت افراطی ها از این سخنان باز می گردد. عادت به 30 سال حرف زدن و استدلال کردن به شکل یک طرفه ، تحمل نظر مخالف را دشوار می کند. حالا اگر این سخنان شنونده نیز داشته باشد تحملش دشوارتر هم خواهد شد.
ادر طول همه این سالها از شبکه ها و برنامه های گوناگون تحلیل هایی به سود یک برداشت خاص ارائه شد، در همین حال حکومت معتقد است که اکثریت مطلق جامعه هم با آنها همراهند، تحمل شنیدن مجموعن 15 دقیقه نظری انتقادی، اینچنین دشوار است که لجام ادب و اخلاق گسسته شود و لوازم وهن مجلس فراهم گردد؟
سی سال یکجانبه گرایی در تحلیل مسائل و نشتیدن صدای مخالفان در رسانه ی ملی اینچنین حکمت را از استانداردهای حکومت دموکراتیک دور کرده است. باید سالها تمرین درست شنیدن و گفتن کنیم.
برچسب
مطالب مرتبط
- عیدانه ای برای آزادی
- زردی حکم حکومتی دربرابر سرخی چهارشنبه سوری
- احمدی نژاد ؛ مامور آمریکا یا دیپلمات اسرائیل!؟
- همکلاسی اسرائیلی
- یمن ؛ میدان زورآزمایی ایران و عربستان
- مذاکرات ژنو: عقب نشینی ایران ، خوش بینی غربی ها
- زمانی برای مذاکره میان ایران و آمریکا
- شرایط اقتصادی کشور بحرانی است
- احمدی نژاد در پی چیست؟
- باراک اوباما و مشروعیت دولت احمدی نژاد
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1712
نظرات
آنچه بیشتر از محتوای این کلامها یا حتی فرم آنها ناراحت کننده است، فرمولاسیون منطقی آنهاست!
هرچند چنین لحنی نادرست و محتوای کلام آن نیز غلط است، اما باید ببینیم چه شده که چنین منطق و استدلالی به استدلال حاکم تبدیل شده و دیگر حتی نیازی نمی بینند که حفظ ظاهر بکنند!
نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: