حداد عادل در سخنانی مدعی شده است : «افرادی اين روزها هستند كه مكرراً دم از حضرت امام خميني (ره) می زنند و به او متمسک می شوند ولی اين یک پوششی برای تمرد از دستور امام حاضر با تمسک به امام راحل است.»
در سخنان حداد عادل دو نکته و شاید ابهام مهم وجود دارد. اول انکه انان که مکررن از امام دم می زنند آیا پیش از این اینگونه نبوده اند و در شرایط فعلی به ایشان و منش شان متوسل شده اند؟
سابقه و سیاق موسوی و کروبی که بر این امر دلالت دارد که همیشه نه تنها خود را مفتخر به همراهی و ارادمندی نسبت به امام می دانسته اند که این رابطه تا زمان حیات امام دو سویه بوده است.
از سوی دیگر نوع رابطه آیت الله هاشمی رفسنجانی با آیت الله خمینی و درجه نزدیکی و هم نظری ایندو قابل توصیف نیست. در حالی که آیت الله خامنه ای از این نظر در شمار نزدیکان درجه اول امام همچون حاج احمد آقا ، آیت الله هاشمی قرار نمی گیرد.
از سوی دیگر باید بررسی نمود که اتفاقاتی در جریان است که اینگونه نزدیکان آیت الله خمینی را به واکنش علیه رهبر فعلی ایران مجبور نموده است.
چرایی این ماجرا علت تمسک به راحل برای نفی رهبر حاضر است. شروع این ماجرا نیز به پس از انتخابات مربوط نمی شود. این ماجرا ادامه همان روندی است که آیت الله توسلی را انچنان متاثر نمود که جان به جان آفرین تسلیم شد.
و حتی شاید سالها پیش که آیت الله طاهری امام جمعه آن زمان شهر اصفهان در نامه ای سرگشاده به آیت الله خامنه ای از مظالمی گله کرد که بر اثر عملکرد ایشان ظهور و بروز و شاید شدت یافته بودند.
اما اوج این ماجرا از ان هنگام آغاز شد که رهبر ایران بی پروا همه خطوط قانونی را در نوردید و در جهت تحقق رویای در اختیار داشتن تمام ارکان نظام گام برداشت. رویایی که با کابوس اعتراضات عمومی همراه شد.
انچنان این اعتراضات نیز دامنه دار شده است که برای اولین بار ، جمعی از روحانیون ، آیات عظام تقلید ، نمایندگان پیشین مجلس و فرهیختگان و دانشگاهیان نامه می نویسند و عزل رهبری را از خبرگان می خواهند.
در همین حال حاکمیت کودتایی امروز آنچنان خود را در خطر می بیند که فرمان عبور از امام و سپردن ایشان به موزه تاریخ را صادر نموده است.
آری! خطر جدی است. آنچنان جدی که می توان وحشت را در چهره و صدای کودتاگران دید و شنید. خطری که منطق و عقل کودتاگران را نیز زایل کرده است.
در سخنان حداد عادل دو نکته و شاید ابهام مهم وجود دارد. اول انکه انان که مکررن از امام دم می زنند آیا پیش از این اینگونه نبوده اند و در شرایط فعلی به ایشان و منش شان متوسل شده اند؟
سابقه و سیاق موسوی و کروبی که بر این امر دلالت دارد که همیشه نه تنها خود را مفتخر به همراهی و ارادمندی نسبت به امام می دانسته اند که این رابطه تا زمان حیات امام دو سویه بوده است.
از سوی دیگر نوع رابطه آیت الله هاشمی رفسنجانی با آیت الله خمینی و درجه نزدیکی و هم نظری ایندو قابل توصیف نیست. در حالی که آیت الله خامنه ای از این نظر در شمار نزدیکان درجه اول امام همچون حاج احمد آقا ، آیت الله هاشمی قرار نمی گیرد.
از سوی دیگر باید بررسی نمود که اتفاقاتی در جریان است که اینگونه نزدیکان آیت الله خمینی را به واکنش علیه رهبر فعلی ایران مجبور نموده است.
چرایی این ماجرا علت تمسک به راحل برای نفی رهبر حاضر است. شروع این ماجرا نیز به پس از انتخابات مربوط نمی شود. این ماجرا ادامه همان روندی است که آیت الله توسلی را انچنان متاثر نمود که جان به جان آفرین تسلیم شد.
و حتی شاید سالها پیش که آیت الله طاهری امام جمعه آن زمان شهر اصفهان در نامه ای سرگشاده به آیت الله خامنه ای از مظالمی گله کرد که بر اثر عملکرد ایشان ظهور و بروز و شاید شدت یافته بودند.
اما اوج این ماجرا از ان هنگام آغاز شد که رهبر ایران بی پروا همه خطوط قانونی را در نوردید و در جهت تحقق رویای در اختیار داشتن تمام ارکان نظام گام برداشت. رویایی که با کابوس اعتراضات عمومی همراه شد.
انچنان این اعتراضات نیز دامنه دار شده است که برای اولین بار ، جمعی از روحانیون ، آیات عظام تقلید ، نمایندگان پیشین مجلس و فرهیختگان و دانشگاهیان نامه می نویسند و عزل رهبری را از خبرگان می خواهند.
در همین حال حاکمیت کودتایی امروز آنچنان خود را در خطر می بیند که فرمان عبور از امام و سپردن ایشان به موزه تاریخ را صادر نموده است.
آری! خطر جدی است. آنچنان جدی که می توان وحشت را در چهره و صدای کودتاگران دید و شنید. خطری که منطق و عقل کودتاگران را نیز زایل کرده است.
برچسب
مطالب مرتبط
- جمهوری بر پایه قانون ، قانون بر پایه جمهوری
- هاشمی و عبور از بحران
- کدام استراتژی ؛ سوال مشترک این روزها
- پیامی برای تداوم زندگی در جنبش سبز
- زردی حکم حکومتی دربرابر سرخی چهارشنبه سوری
- احمدی نژاد ؛ مامور آمریکا یا دیپلمات اسرائیل!؟
- تا پرده ها فرو افتد
- همه مشاوران میر حسین موسوی ؛ انقلابی های دیروز ، متهمان امروز
- شیخ علی تهرانی و رافت رهبری
- اشتباه بزرگ ؛ حمله به موسوی و زهرا رهنورد
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1795
نظرات
حرفت درسته مهدی جان، فقط فکر کنم بیشتر از همه منظورش صانعی بود.
تورج || ۰۱:۵۶ پنجشنبه ۲۹ مردادماه ۱۳۸۸در بلاگ نیوز لینک داده شد
فرهاد || ۲۲:۰۱ جمعه ۳۰ مردادماه ۱۳۸۸نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: