آنچه دیروز در دانشگاه تهران اتفاق افتاد همچون سایر تحولات پس از انتخابات در نوع خود منحصر به فرد بود. با وجود حجم گسترده ای از تهدید ها علییه دانشجویان، تعلیق و احضار فعالین دانشجویی و محرومیت از تحصیل برخی قبول شدگان ، بار دیگر فریاد اعتراض در دانشگاه های ایران طنین انداز شد.
گرچه طنین صدای «مرگ بر دیکتاتور» در دانشگاه تهران تازگی ندارد اما پس از کودتای انتخاباتی حاکمیت علیه مردم این شعار معنای منحصر به فردی یافته است. این فریاد ها پایه های لرزان دولت کودتا را نشانه می روند و از حوادثی خبر می دهند که جامعه این روزها آبستن آن است.
می توان پیش بینی نمود نه تنها این فریاد ها از دانشگاه تهران که بزودی از دیگر دانشگاه های سراسر کشور شنیده شود. فریاد هایی که با همراهی و هم صدایی جامعه نیز تقویت خواهد شد.
گرچه کودتاگران می اندیشند که با تجهیز بسیج و تشکل های همسو به ادوات سرکوب می توانند جنبش دانشجویی را سرکوب نمایند اما پویایی این جنبش از یکسو و درجه بالای نامشروعی حاکمیت از سوی دیگر مانع سکوت دانشجویان شده است.
دیروز در دانشگاه تهران اولین کلاس کار آموزی دانشجویان جدید الورود برگزار شد. آنان یاد گرفتند که باید به انچه قبول ندارند اعتراض کنند. آنان همراهی و هم صدایی را آموزش دیدند و برای مبارزه ای طولانی آماده می شوند.
این تجربه بارها و بارها تکرار خواهد شد و جنبش از درون خود نسل جدیدی را متولد خواهد کرد. نسلی که تغییرات بنیادینی را رقم خواهد زد.
گرچه طنین صدای «مرگ بر دیکتاتور» در دانشگاه تهران تازگی ندارد اما پس از کودتای انتخاباتی حاکمیت علیه مردم این شعار معنای منحصر به فردی یافته است. این فریاد ها پایه های لرزان دولت کودتا را نشانه می روند و از حوادثی خبر می دهند که جامعه این روزها آبستن آن است.
می توان پیش بینی نمود نه تنها این فریاد ها از دانشگاه تهران که بزودی از دیگر دانشگاه های سراسر کشور شنیده شود. فریاد هایی که با همراهی و هم صدایی جامعه نیز تقویت خواهد شد.
گرچه کودتاگران می اندیشند که با تجهیز بسیج و تشکل های همسو به ادوات سرکوب می توانند جنبش دانشجویی را سرکوب نمایند اما پویایی این جنبش از یکسو و درجه بالای نامشروعی حاکمیت از سوی دیگر مانع سکوت دانشجویان شده است.
دیروز در دانشگاه تهران اولین کلاس کار آموزی دانشجویان جدید الورود برگزار شد. آنان یاد گرفتند که باید به انچه قبول ندارند اعتراض کنند. آنان همراهی و هم صدایی را آموزش دیدند و برای مبارزه ای طولانی آماده می شوند.
این تجربه بارها و بارها تکرار خواهد شد و جنبش از درون خود نسل جدیدی را متولد خواهد کرد. نسلی که تغییرات بنیادینی را رقم خواهد زد.
برچسب
مطالب مرتبط
- جمهوری بر پایه قانون ، قانون بر پایه جمهوری
- هاشمی و عبور از بحران
- کدام استراتژی ؛ سوال مشترک این روزها
- امید به تغییرات ناگزیر
- به احترام صندلی خالی پرستو فروهر
- من برای اسرائیل پیامی نفرستاده ام
- عیدانه ای برای آزادی
- داستان تلخ حسین درخشان
- پاسخی به شما «اکثریت مردم ایران» !؟
- استراتژی حاکمیت ؛ تهدید ، خشونت و پیشگیری
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1801
نظرات
دیکتاتور ها رفتی هستند. مطمئا باشید دوستان.
رضا || ۱۴:۳۶ سه شنبه ۷ مهرماه ۱۳۸۸نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: